ช่วงปิดเทอม เวลาว่างก็จะมีเยอะขึ้นมาจนน่าตกใจ
ข้อดีของเวลาว่างที่เพิ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ก็คือ การได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้น
เลิกนิสัยเสียๆ กินๆนอนๆพิมพ์งานหน้าคอม เลิกจมอยู่กับหนังสือเล่มหนาๆ
แล้วหันมาใส่ใจตัวเองมากขึ้น นอนเร็วขึ้น(?) และกินอาหารที่ทำเอง 
"วันนี้จะกินอะไรดี"กลายเป็นคำถามประจำวันไปซะแล้ว  (แน่นอนว่าถามเอง ตอบเอง และทำเอง)
เมนูวันนี้เป็นข้าวผัดกระเทียม ที่ปกติจะสั่งในร้านหมูกระทะ
แต่วันนี้ไม่มีหมู ค้นทั้งตู้เย็นแล้วปรากฏว่าไม่ต่างกับขั้วโลกใต้ คือเย็นเจี๊ยบและมีแต่น้ำแข็ง
ที่คิดไว้ว่าจะทำข้าวผัดโจร (คือเอาทุกอย่างที่หาได้มายำรวมกัน)ก็เป็นอันตกไป  (=  =  )"
ของที่หาได้มีแค่ข้าวเย็นๆจากมื้อเช้า กระเทียม และปลาทูน่า1 กระป๋อง  
ก็เลยกลายเป็นข้าวผัดกระเทียมทูน่าไป เป็นมื้อที่ง่าย เร็ว และเป็นสัญญาณเตือนที่ดีว่า
ควรจะออกไปช้อปปิ้งหาเสบียงมาใส่ตู้เย็นได้แล้ว
  
 *** ข้าวผัดกระเทียมทูน่า ***
ส่วนประกอบ
1. กระเทียมสับ ประมาณ 1 กำมือ
2. น้ำมันพืช    
3. ข้าวสวย   (ถ้าไม่ชอบข้าวผัดแฉะๆควรใช้ข้าวที่เหลือจากมื้ออื่น อย่าใช้ข้าวหุงใหม่ๆ)
4. ปลาทูน่ากระป๋อง ประมาณครึ่งประป่อง (กรองเอาน้ำออกให้แห้งก่อน)
5. ซีอิ๊วขาว
6. ซอสถั่วเหลือง
7. น้ำตาล
วิธีทำ
1. ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันเล็กน้อย (ประมาณ 1 ตะหลิว)
2. พอน้ำมันร้อน (ลองใส่กระเทียมดูจะดังฉ่าเบาๆ อย่าเอานิ้วจิ้มนะคะ) ใส่กระเทียมลงไปพลิกไปมา
    อย่าให้ไหม้
3. ใส่ข้าวสวยผัดไปมา ตามด้วยปลาทูน่า
4. ปรุงรสตามใจชอบ 

edit @ 25 Mar 2011 23:56:36 by chibipalmmy

Prologue

posted on 25 Mar 2011 17:51 by palmtreehouse
ฤดูร้อน ปี2011 -- วันศุกร์, อากาศมัวซัว  Zz(=v=)
 
ไม่มีเหตุผลสำคัญอะไรที่จะยกมาใส่ในหัวข้อเกริ่นนำนี้ได้ แต่ก็แปลกดีที่คิดว่าควรจะมีไว้
เหมือนกับที่มีในหนังสือทุกๆเล่ม
 
แต่ว่า จะเริ่มยังไงดีล่ะ
เกริ่นนำแบบทั่วๆไป ก็ต้องมีรายละเอียดของเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอีกหนึ่งหน้าหนังสือถัดไปจนจบเล่ม
ในกรณีของบล็อกนี้ ซึ่งก็ยังไม่แน่ใจว่าจะเกี่ยวกับอะไรดี
*..อาจจะเกี่ยวกับชีวิตประจำวันที่ไม่ค่อยตื่นเต้นอะไรของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึง,,,
*..อาจจะเป็นเรื่องของฮ.นกฮูกตาโต,,,
*..อาจจะเป็นเรื่องขนม เรื่องหนัง เรื่องนิยาย,,,
หรืออาจจะไม่ใช่เลยก็ได้
 
ก็เลยอยากจะใส่บนนำไว้ เตือนตัวเองว่าในวันที่ครื้มฟ้าครึ้มฝนวันนี้ มีบล็อกเล็กๆบล็อกนึง
เข้ามาเพิ่มจำนวนประชากรบล็อกบนโลกไซเบอร์กว้างๆนี่ด้วย
เพราะถ้าไม่เริ่มเขียนวันนี้ก็คงจะไม่ได้เริ่มซะทีนั่นไง
 
 
start at where you've ended,
and end at where you've started
pick up what's left out and
that's pretty much about it...